3x Geloof

Ik ben niet gelovig. Nooit geweest ook. Volgens de boeken ben ik katholiek, ik ben immers ooit gedoopt en ingeschreven. Maar dat geloof is er niet. Ik heb daarom ooit geprobeerd mezelf uit te laten schrijven maar dat was nogal gecompliceerd en dus heb ik het maar zo gelaten. Oftewel, geloof doet me niet zo veel.

Achtergrond

Dat is niet zo verwonderlijk want al groeide ik op in het katholieke zuiden en waren mijn ouders -in ieder geval in naam- katholiek, erg veel kreeg ik niet mee van het geloof.
In het zuiden speelde het geloof niet zo. Iedereen was katholiek en waarom zou je het er dan over hebben? Op de lagere school kwam meneer pastoor in de godsdienstles regelmatig een bijbelverhaal vertellen en een goed gebracht verhaal is natuurlijk altijd leuk. De kerk, die bezochten mijn ouders alleen op 1e Kerstdag en met Pasen en dan moesten wij mee. Door een paar vrienden werd ik later alsnog net iets meer bij het geloof betrokken: ik werd misdienaar. Niet dat ik iets geloofde maar het was wel mystiek. Speciale kleding en handelingen, het was als een soort mysterieuze sekte, spannend! Al was dat er snel vanaf.

Waarom

Ik kende ook geen gelovigen van dichtbij. Geloof bleef dan ook heel lang een ver-van-mijn-bed-show en bleef beperkt tot de berichtgeving in de media. En geloof šŸ˜‰ me, dat helpt niet echt! Denk aan Kees van der Staaij en de Islamitische Staat en je weet dat je over het geloof slechts negatieve dingen hoort. Moeder Theresa herinner ik me als enige positieve uitzondering maar zelfs die werd door sommigen geprobeerd te bezoedelen.
Waarom dan dit stukje? Omdat ik nu ineens wel geconfronteerd word met het geloof. Iemand die dichtbij staat heeft laten weten dat ze gelovig is geworden.

Geloof, begrip

Ik heb het niet en dus is het moeilijk te begrijpen wat iemand tot het geloof brengt. Ik ben opgevoed, naar het voorbeeld van Thomas (voor de christenen onder u), om alleen te geloven wat ik zie, wat tastbaar is. Hoe kun je dan begrijpen hoe het is om gelovig te zijn.
In een gesprek met de nieuwe gelovige gaf ze dan ook aan dat mensen in haar omgeving maar niet kunnen begrijpen dat ze gelovig is geworden. Daar kan ik me iets bij voorstellen maar anderzijds, als je je beweegt in een omgeving waar je steeds geconfronteerd wordt met mensen die wel veel bezig zijn met hun geloof, dan is het toch niet meer dan normaal dat je je daar ook mee gaat bezig houden? Je gaat verdiepen in het geloof? Natuurlijk hoeft dat niet te betekenen dat je dan zelf ook gelovig wordt maar tochā€¦

Geloof, de verschillen

Ooit, lang geleden, heb ik me verdiept in allerlei geloven. In eerste instantie voor maatschappijleer maar het liep wat uit de hand. Later heb ik nog wel eens wat gelezen over geloof maar de drang naar kennis was niet meer zo sterk als die eerste keer.
Wat me is bijgebleven is dat de geloven gezamenlijke kenmerken hebben. Neem nu de -hier in Nederland- meest besproken geloven: Katholiek, Protestant, Islam en Jodendom. Al deze gelovigen geloven in essentie hetzelfde. Is dat voor de meesten wat betreft het katholieke en de protestante geloven heel duidelijk, voor velen zijn de Islam en het Jodendom grote onbekenden.
Toch geloven al deze gelovigen in dezelfde God. Hij mag dan God, Allah of Jhwh heten, het is dezelfde entiteit. Dat wordt ook niet anders door de boeken van deze geloven: de Bijbel, de Koran en de Tenach (De Torah is slechts het eerste deel). Ze vertellen deels hetzelfde verhaal. De normen en waarden in deze geloven komen zelfs grotendeels overeen.
Uiteraard zijn er ook verschillen maar die zitten hem in de details: wie is de profeet, is er een zoon van God, wat is de status van Maria enzovoorts. Dat de boeken -ieder op zijn manier- hetzelfde verhaal vertellen doet vermoeden dat er Ć©Ć©n verhaal aan ten grondslag ligt en dat er een soort van oorspronkelijk geloof geweest zou kunnen zijn dat de mensheid ontschoten is. Het schrijven en samenstellen van de boeken is een eerste aanzet geworden tot interpretatie van dat geloof en iedere nieuwe interpretatie is een nieuwe afscheiding geworden.

Geloof, in beginsel goed

Het geloof is een mooi ding, de normen en waarden die ze gezamenlijk hebben zijn zonder meer goed. Natuurlijk zou iedereen met respect zijn medemens moeten bejegenen en ja, dat is verrekte moeilijk. Het geloof kan houvast bieden aan iedereen die behoefte heeft aan een houvast. Stel dat ik zou geloven, dan zou ik misschien wel de zin van het leven kunnen zien, iets wat ik nu niet kan ontdekken. Voor de instandhouding van de soort heb ik immers mijn steentje al bijgedragen.
Het is alleen zo jammer dat we mensen zijn, want mensen hebben de nare eigenschap dat ze dingen invullen. Zo denken veel gelovigen dat ze weten hoe die hogere entiteit wil dat wij leven. Dat is op zich nog niet zo erg maar sommigen willen dat wij leven naar de wetten die zij denken te hebben kunnen afleiden uit een boek, een boek dat is geschreven door andere mensen. Hoe goed die mensen die het boek hebben samengesteld dan ook geleefd mogen hebben, ze hebben ook slechts een interpretatie van dat wat ze gehoord en gezien hebben opgeschreven. Iedereen die het leest heeft weer zijn eigen interpretatie. Dat is niet verkeerd, zolang er niet getracht wordt anderen hun interpretatie, hun wil op te dringen.

Slot

Ik denk dat als wij allemaal elkaar zouden kunnen respecteren, een ander zo behandelen als we zelf behandeld zouden willen worden en respect zouden kunnen opbrengen voor onze leefomgeving, er een paradijs op aarde zou ontstaan, waarin iedereen in vrede met elkaar leeft.
Makkelijk zal dat niet worden,met al die (voor)oordelen die ons voorgeschoteld worden, maar proberen kan geen kwaad.

Geef een reactie