Goed gelovig of goedgelovig?

Lezen

Het lezen over andere culturen neemt de laatste jaren weer een belangrijkere plaats op mijn leeslijst in. Nog lang niet belangrijk genoeg en -eerlijk is eerlijk- het blijft meestal beperkt tot leesvoer in romanstijl. Ook dat heeft zijn voordelen, want op deze wijze krijg je een (weliswaar vaag) beeld van de omstandigheden waarin anderen leven en hoe ze tegen dat leven aankijken.  
Ik ben nooit een student geweest, iemand die echt studeerde op zijn boeken en zal het waarschijnlijk nooit worden. Lezen is niet alleen mijn tijdverdrijf maar ook mijn manier van leren.

De aanleiding

Momenteel lees ik (onder andere) het boek Inside the soul of Islam (Mamoon Yussaf, ISBN 9781781809129). Voor de goede orde, ik heb iets meer dan het derde deel gelezen. Een boekverslag kan ik dus nog niet schrijven.
Maar altijd als ik lees over geloof of levensbeschouwing begin ik er zelf over te denken. Uiteraard is dat de bedoeling, van mijzelf, maar zeker ook van de schrijver.  
Eén van de dingen die ik tot nu toe heb opgepikt uit dit boek, is dat het verwerven van kennis een belangrijke bouwsteen, ja  een vereiste is voor een goede moslim. Zelf wil ik het wat breder trekken; het is belangrijk voor ieder mens, gelovig of niet, om kennis te verwerven, proberen te doorgronden hoe het in elkaar zit. Met meer kennis kom je dichter bij begrip voor anderen en voor de natuur.

Niet alleen word ik door deze boeken aan het denken gezet, ik voel ook vaak, zoals nu, de neiging me er over te uiten, dingen “op papier” te zetten. Dat is dan weer erg aanmatigend, want wie ben ik om anderen te vertellen hoe het moet. Ik zou er beter aan doen er eerst eens voor te zorgen dat ik mijzelf aan de door mij geaccepteerde regels/normen houd. En toch…

Je denkt dus je bent?

Mamoon Yussaf (veel geleerder dan ik) heeft het over het inside-out paradigm. Ik begrijp uit zijn verhaal dat wij met onze gedachten zelf bepalen hoe we ons voelen. Word je beledigd door een ander dan kun je kwaad worden of het langs je heen laten gaan. Hoe je ook er over denkt, de situatie is niet anders. Jouw gedachten bepalen de ernst van de situatie.
Dit doet me zeer sterk denken aan stellingen die de Boeddha verkondigde. Mamoon wordt door deze denkwijze gesterkt in zijn geloof.

Indoctrinatie

Mamoon Yussaf heeft gelijk. Natuurlijk wordt een situatie niet anders door hoe jij of ik er over denk(t). En je gedachten bepaal je zelf. Hij geeft terecht aan dat wij gevoed worden door de media en populistische politici en zo een verkeerd beeld vormen van de Islam. De Islam zelf wordt niet anders door wat wij allemaal voorgeschoteld krijgen. Het blijft een geloof aan Allah (dat het Arabische woord is voor God), de entiteit die ons, via zijn profeten, verteld heeft dat wij goed met onze medemens en dier moeten omgaan.
Wat mij betreft had hij wat minder zijn best mogen doen om mij/de lezer ervan te overtuigen dat de Islam een goed geloof is, maar dat terzijde.

Kennis maakt de mens

Hij lijkt te hinken op twee gedachten: enerzijds bepalen we zelf onze gedachten en dus onze gevoelens maar anderzijds worden onze gedachten door anderen beïnvloed. Laat daar nu net de crux zitten.
Onze gedachten worden nu eenmaal beïnvloed en wat jij denkt en dus wat je voelt, wordt door anderen in min of meerdere mate beïnvloed.
Door meer en vooral breed te studeren, te lezen, informatie tot je te nemen ben je beter in staat jouw eigen gedachten vorm te geven. Breed studeren? Ja, alles van meerdere kanten tot je laten komen, een breed beeld vormen. Want een gelovige is alleen een echte gelovige, kan alleen een goed mens zijn, als zij of hij de oogkleppen afdoet en oog en oor heeft voor medemens en leefomgeving. En dat geldt net zo goed voor ongelovigen.

Geef een reactie