Druk, druk, druk

Eerder verschenen op Penwerk – 31.05.2017

Ik had me voorgenomen om iedere week een bijdrage aan mijn blog te schrijven. Ik moet, na pas een paar weken, diep door het stof want het is nu al niet gelukt. Hoe dat kan?

Nu kan ik, net als half Nederland, roepen: “druk, druk, druk… je kent het vast wel.” Maar dat zou gelogen zijn. Het heeft te maken met prioriteiten stellen (jaahaa, half Nederland)

Het afgelopen, lange weekend ben ik slechts halve dagen bezig geweest. Vanaf acht tot elf, half twaalf en dan ’s avonds nog een uurtje of anderhalf. Tijd genoeg dus. Was ik dan te moe, te lui om achter mijn laptop te kruipen? Geen smoes? Het was heet, ik had nieuwe medicijnen waarvan ik slaperig en suf werd maar was dat de reden?

In ieder geval had ik geen fut om een onderwerp te bedenken, iets dat, blijkens dit stukje, ook nu nog niet wou lukken. Ach, er waren genoeg beginnetjes: een korte vakantie in Sauerland waar tijdens het wandelen bleek dat ik toch echt een oude zak aan het worden ben, het schilderwerk en mijn gestuntel op de steiger, de perikelen van Tom in de Giro en wat te denken van Sint Nicolaas die, als eerste bisschop sinds Bonifatius, in Dokkum zijn opwachting gaat maken. Je moet het hem nageven, lef heeft hij, die oude slavendrijver. Net als Tom trouwens, die na zijn ongeplande sanitaire stop — waarschijnlijk toch stiekem stijf van de spanning — onverstoorbaar in zijn eigen tempo de Italiaanse bergen beklom met een gezicht alsof hij schijt had aan die gasten die hem in de vernieling wilden rijden. Een hele prestatie. Ik zag een interview met hem en dat viel niet te rijmen. Daar zie je toch nog het jongetje Tom terug, echt zo’n goeiige, zachtmoedige, beetje lijzige Limburger. Je verwacht daarna niet dat hij het in zich heeft. Niet het prototype van een knokker. Maar hij deed het toch maar. De klappen deelde hij uit in de tijdritten, geen knock-outs maar wel scorend. Om vervolgens in de rest van de ritten om zijn tegenstanders te dansen of er op gepaste afstand achteraan te fietsen. Veel meer Arnold Vanderlyde (die ook pas op zijn 15e begon) als Joe Frazier. Maar Tom is al verder, hij heeft het al tot Olympisch zilver geschopt. Dat goud, de Tour en de Vuelta… De kenners hebben al voorspeld dat hij dat ook wel even gaat doen.

En nu maar hopen dat Sint Nicolaas heelhuids uit Dokkum terugkeert om dat te mogen meemaken.

Geef een reactie