Corona; waarom je het toch krijgt

Het begin van een willekeurige dag

Je kijkt op je horloge terwijl je de fietsenstalling op je werk inrijdt. O, nog mooi op tijd. Je pakt je tas onder de snelbinder weg en loopt naar de deur. Best koud nog, vanochtend op de fiets. Je ogen tranen ervan. Je veegt ze snel droog voordat je de deur opentrekt en naar je kamer loopt. Als je de bocht omslaat zie je nog net Piet naar binnen komen.

Piet stapt naar binnen. Verdorie, nou zit er iets in mijn oog. Al lopend probeert hij het onding uit zijn oog te krijgen. Ah, gelukt, een wimperhaartje was de boosdoener.

Jij groet de mensen die er al zijn, gooit je tas naast je bureau en drukt de pc aan. Jas uit en koffie halen. Je wilt net vragen wat ze willen hebben, als je je bedenkt. Koffie halen voor anderen mag niet meer in verband met het coronavirus. Bij het koffieapparaat aangekomen moet je inhouden want Kees staat er net en je moet nu eenmaal die anderhalve meter afstand houden. Als Kees klaar is grijp je een bekertje drukt op… diezelfde knop waar Kees net zijn vinger op heeft gedrukt en schenkt melk uit datzelfde kannetje waar Kees ook net gebruik van heeft gemaakt. Je hoeft het bekertje vast aan de rand omdat je anders je vingers verbrand.

Terug op je werkplek ga je de mail doorspitten en daarna het projectje van gisteren afronden. Dan ben je toe aan project x, waar Bauke al dagen mee bezig is. Zou jij de map mogen hebben, hij is er nog wel druk in aan het spitten. Maar… niet geschoten is altijd mis.
Bauke, mag ik de map van x?
Eh, ja hoor, kan nu toch niet vooruit.
En Bauke steekt je de map met uitgestoken arm toe. Jij pakt hem ook met uitgestrekte arm aan, om toch maar die anderhalve meter afstand te houden.
Je loopt terug en gaat aan het werk. Even later moet je het contract inzien. Shit, van dat akelige papier, de bladzijden gaan weer niet van elkaar. Zonder er bij na te denken bevochtig je duim en wijsvinger met je tong en wrijft de bladzijden van elkaar.

Bewustwording

Zo langzamerhand raakt Nederland bewust van het virus en leert er mee om te gaan. Maar, zoals al uit het bovenstaande blijkt, is dat nog niet zo eenvoudig.
We weten nu wel, met dank aan de media, dat het niet slim is om op een zonnige zondagmiddag op het strand met elkaar te staan boksen maar de dagelijkse zaken zijn lastiger dan we denken en worden zelden benoemd.
Zo ook de sociale contacten en andere zaken die anders heel normaal zijn maar nu eigenlijk niet kunnen.

Carpoolen bijvoorbeeld? Niet doen, behalve als je een grote Amerikaanse slee hebt en anderhalve meter van elkaar af kunt blijven zitten.

Je dochter die op kamers zit, wil een weekje thuis komen logeren, omdat het zo eenzaam is zonder colleges, stappen met vriendinnen en alleen naar de Primark is ook niet echt leuk? Zielig voor dat meisje. Dilemma niet?

Maar dat kan toch best, jullie hebben het allebei/drie/vier niet? Hoe weet je dat dan?
Het virus heeft een incubatietijd van 2 tot 14 dagen. Dus als jij je een week geleden nog bij de Mediamarkt hebt verdrongen voor een toetsenbord en een beeldscherm om thuis te kunnen werken (ze waren immers online al uitverkocht), kun je best besmet zijn geraakt.

Geweten

Wil jij het op je geweten hebben jouw collega, kennis, familielid of… besmet te hebben, die vervolgens zijn partner besmet die in de ouderenzorg werkt?

Categorieën Mens

Geef een reactie