Onze rechten, mogen we die houden?

Privacyfreak

Ik gebruik al lang geen Facebook of Googlespul meer, gebruik speciale op privacy gefocuste software en wil geen elektronisch patiëntendossier. Laat staan een corona-app.

De meesten vinden het maar raar. “Je hebt ook zóveel te verbergen.”, “Ze weten toch al alles van je.”
Zomaar een paar van de kreten die ik te horen krijg.

Maar het gaat helemaal niet over de privacy.

Ze hebben gelijk. Zoveel heb ik niet te verbergen. Hooguit mijn banksaldo, maar zelfs dat kun je in Nederland niet geheim houden.
Waarom maak ik me dan druk over mijn privacy?

Privacy is een burgerrecht. Een zodanig belangrijk recht dat de Verenigde Naties het hebben opgenomen in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

Artikel 12
Niemand zal onderworpen worden aan willekeurige inmenging in zijn persoonlijke aangelegenheden, in zijn gezin, zijn tehuis of zijn briefwisseling, noch aan enige aantasting van zijn eer of goede naam. Tegen een dergelijke inmenging of aantasting heeft eenieder recht op bescherming door de wet.

Het gaat dus over mijn en uw burgerrechten. Die stiekem, beetje bij beetje, afkalven.

Data is kennis, kennis is macht, macht is geld

In de huidige tijd is er veel data beschikbaar. En ook al is nog lang niet bewezen dat je er wat mee kunt bereiken, die data is er, en veel marketingmensen willen er grof voor betalen.
Of het verwerken van al die data opweegt tegen dat wat het oplevert, valt te betwijfelen.

Bedrijven willen geld verdienen en kunnen dat met onze gegevens. Liefst zonder dat we er erg in hebben, want dan zeuren we niet.
Want data is het nieuwe goud.

En zo worden onze rechten met voeten getreden door bijvoorbeeld Facebook en Google. Keer op keer.
Een belofte van Mark Zuckerberg dat Facebook dingen zeker niet zal doen is een verzekering dat dit enkele maanden later wel gebeurt of aan het licht komt. Dat is zo langzamerhand wel bewezen.

Zelfs de overheid doet mee

Maar ook de overheid laat zich niet onbetuigd.
Op allerlei, al of niet slinkse, manieren probeert de overheid data van ons te verzamelen en/of te gebruiken. Om kosten te besparen of meer inkomsten binnen te harken, of gewoon om te hebben. Je zòu er eens iets mee kunnen…

Wij hebben het recht om zelf te bepalen welke persoonlijke data door derden gebruikt mag worden. De overheid zou dat als geen ander dienen te weten en te handhaven.

De rechtsstaat

Gelukkig leven we (nog) in een rechtsstaat, want anders waren we aan onze overheid overgeleverd.

Als ik deze laatste zin leest, gaan mijn haren al overeind staan. Ja, ook die paar haren die ìk nog heb.

Het blijkt steeds frequenter dat wij de rechterlijke macht nodig hebben om niet alleen bedrijven maar juist ook onze overheid een halt toe te roepen. Denk bijvoorbeeld aan SyRi.
Maar niet alleen voor onze privacy hebben we de rechterlijke macht nodig maar ook bijvoorbeeld voor het milieu. Want met de juiste manipulatie van data kun je zelfs een extra vliegveld recht(?)vaardigen, om maar iets te noemen.
De rechter is niet alleen nodig om “gewone” criminelen te berechten, laten we dat niet vergeten.

Die rechterlijke macht is dus erg belangrijk maar wordt door diezelfde overheid steeds meer uitgehold.

Get up, Stand up…

Mijn privacy- en milieu”gezeur” is mijn aanhoudend protest tegen het aantasten van onze mensenrechten. En bij deze wil ik daar het behoud van de rechterlijke macht als onafhankelijk orgaan aan toe voegen.

Bob Marley zong het al lang geleden:

Come on!
Get up, stand up: stand up for your right

Geef een reactie