Over or not: Zomerreces

Charlie Chaplin in the Great Dictator

Nu mijn zomerreces weer voorbij is, moet er weer eens wat geschreven worden. Opstarten is iedere keer weer lastig; waar moet je het over hebben?

Stof genoeg zou je denken. 

Nadat Mr. Make America Great Again (alles met Hoofdletter natuurlijk) al had aangetoond dat het best effectief is om zo nu en dan iemand te ontslaan die moeilijk doet, blijkt dat dat beter kan.
Nee, nu bedoel ik niet Erdogan, die hetzelfde kunstje al lang kent, maar Brexit Johnson. Die stuurt gewoon het hele parlement op zomerreces zodat hij de vrije hand heeft. Britain mag dan wel de oudste democratie en een koningshuis hebben, een potentiële despoot hebben ze nu ook in huis. Verre van Great. En zoals we allemaal weten zaten die despoten van oudsher in bananenrepublieken…

Gelukkig wordt er her en der juist ook nog wat aan de stoelpoten van despoten gezaagd.
Je mag dan wel goed overkomen als je naakt bij het zwembad poseert of wanneer je moeilijke, al dan niet Latijnse, termen poneert, dat betekent nog lang niet dat je je eigen partijgenoten onder controle kunt houden. Zelfs niet als je ze zwart maakt met de meest twijfelachtige beschuldigingen.
Zlefs Marianne Thieme, die een goede behandeling van alles wat bloeit of groeit zo hoog in het vaandel heeft staan, wordt al van despotisme beschuldigd. Waar rook is is vuur, of een ouderwets gevalletje broodnijd?

Geef een reactie