Politiek dilemma

Ineens word ik voor de volgende keuze gesteld:

Wat heeft je theoretische voorkeur?

  • Democratisch kiezen voor een dictatuur of
  • Een ondemocratisch bestuur met behoud van rechtsstatelijkheid?

Daar moest ik wel even van slikken. Dat is niet iets waar ik zomaar even op kon antwoorden en waarop dus een slapeloze nacht volgde.

Wat is een rechtsstaat eigenlijk

Deze quote komt uit Wikipedia:

Een rechtsstaat is een staat waarin de grondslag van statelijk gezag in het recht wordt gelegd en waarin de uitoefening van dit gezag in al zijn verschijningsvormen onder de heerschappij van het recht wordt geplaatst.De rechtsstaatgedachte is ontwikkeld tegen de praktijk van absolute vorsten (zoals Lodewijk XIV). Vanuit de rechtsstaatgedachte is willekeur te voorkomen en zijn rechtszekerheid en rechtsgelijkheid te bevorderen. In een rechtsstaat worden burgers tegen de macht van de staat beschermd door wetten. Onafhankelijke rechters kunnen bij een conflict oordelen en worden geacht de wetten te volgen. Een rechter kan bij overtredingen sancties opleggen die wettelijk geregeld zijn. Als de rechters in een staat niet onafhankelijk zijn, mag die staat geen rechtsstaat genoemd worden.

Belangrijk is dat niet enkel de rechtsonderhorige, maar ook de overheid gebonden is door deze wetten. In het Latijn wordt dit samengevat met de volgende spreuk: patere legem quam ipse fecisti (onderga de wet die je zelf hebt gemaakt).

Vaak worden de begrippen democratie en rechtsstaat door elkaar gebruikt, maar een democratie hoeft niet per se een rechtsstaat te zijn, en een rechtsstaat is niet per definitie een democratie.

Mijn keuze

Respect voor de medemens en diens keuzes, is voor mij belangrijk. Als de meerderheid van het volk dus zelf zou kiezen voor een dictatuur, zou ik dan die keuze niet dienen te respecteren? Gevoelsmatig wel.

Maar een dictatuur zal altijd de wil van de dictatuur (één individu of een kleine groep) willen opleggen aan het volk. Het volk kan dan wel voor die dictatuur gekozen hebben maar heeft daarbij dan ook direct het recht opgegeven om in te kunnen grijpen als die dictatuur dingen gaat doen die het volk eigenlijk niet wil.

Dat is mijns inziens een onwenselijke situatie. Je moet er toch niet aan denken wat er kan gaan gebeuren als een Donald Trump, een Jean-Marie Le Pen, een Tom van Grieken of een Thierry Baudet als een ongeleid projectiel zijn gang zou kunnen gaan en niet kan worden teruggefloten door anderen.

Een rechtsstaat, waar er altijd een onafhankelijke rechtbank kan worden opgeroepen mocht het fout dreigen te gaan, lijkt me in dit geval dan ook belangrijker dan de democratie. Zaak is wel de onafhankelijkheid van de rechtbank te kunnen blijven garanderen en -last but not least- te kunnen garanderen dat de, niet-democratisch gekozen, overheid zodanig is samengesteld dat deze geen dictatoriale neigingen kan gaan vertonen.

Tot slot

Wij leven in een democratische rechtsstaat. Daar mogen we heel blij om zijn.

Nu heb ik al eerder aangegeven (zie Democratie) dat ik van mening ben dat de vorm waarin de democratie gegoten is, niet meer past bij de huidige tijdsgeest, de huidige mens.

Wat mij meer zorgen baart, is dat ik de democratie en de rechtsstaat langzaam zie afkalven. De bevolking krijgt steeds minder rechten, referenda zijn afgeschaft en de rechterlijk macht wordt steeds verder ingekrompen, het werken haast onmogelijk gemaakt en wordt zo steeds afhankelijker van de overheid.

Het wordt tijd dat we gaan inzien dat economisch (eigen)belang onze belangrijkste levensvoorwaarden steeds verder bedreigt en dat het nu eenmaal offers vraagt van ons allemaal -van hoog tot laag- om belangrijke zaken als onze leefomgeving, onze rechten en onze rechtsspraak te kunnen blijven garanderen.

Wonen in een land waarin jouw en andermans kinderen nog gezond kunnen opgroeien en waar je rechten hebt en deze kunt verhalen, is nu eenmaal belangrijker als 2x per jaar met het vliegtuig op vakantie of een dikke auto op de oprit.

En nee, ook ik vind het niet leuk om in te moeten leveren.

Geef een reactie