De Cirkel – 2. Isa

Esther

God, wat houd ik toch van haar. Mark moest eens weten. Hij zou het niet eens geloven. In ieder geval niet meteen. 
Ik kon het eerst zèlf niet eens geloven. De vernissage van Joost, die streek over mijn hand, ik voelde direct dat het anders was, dat ze me wilde. Man, was dat schrikken. Wat is het daarna razend snel gegaan. 
O, Esther. Voor jou is het bekend terrein, voor mij helemaal nieuw. Het was zelfs nooit in me opgekomen dat ik van een andere vrouw zou kunnen houden. Terwijl jij altijd al… ik begreep al nooit wat je in Joost zag. O, je speelt het goed hoor, maar toen je vertelde dat jij met hem getrouwd bent voor je vader, je ouders niet wilde kwijtraken en misschien ook wel vanwege de erfenis die ooit zou komen… och nee, dat geld is bijzaak, zo ben je helemaal niet. En Joost vind het wel prima, een vrouw die hem onderhoudt en die niet zeurt over zijn avontuurtjes. Binden wil hij zich toch niet op die manier.

Je bent zo lief en zacht. Niemand streelt me zoals jij, ik sidder al als je jouw vingers over mijn arm laat glijden. Mmm, best lastig, als je dat doet in gezelschap. Dan ben ik zo bang dat ze het zien, mijn hoofd rood wordt. Joost bood me zelfs een keer zijn colbertje aan, dacht dat ik het koud had, omdat mijn tepels haast dwars door mijn shirtje staken door een aai van jou. Grappig, hij wilde me vast versieren.

Joost

Later is hij met die del van de galerij de koffer ingedoken. In het keukentje had hij haar al bijna uitgekleed. En dat meisje, ze is wel twintig jaar jonger, wat die in hem ziet?
Hij ziet er niet slecht uit hoor, maar hij is een flierefluiter die Joost. Houdt met niemand rekening, hmmm een beetje met Esther. Sex lijkt het enige dat belangrijk voor hem is, nou ja, behalve zijn ego dan.
Wat jammer dat Esther het voor de schijn moet hooghouden anders konden we… maar dan, hoe zou het met Mark moeten als het ooit zover komt?

Mark

Gaat Mark het wel redden als ik weg zou gaan? Vast niet. Of toch… maar dan moet hij snel iemand anders vinden. Alleen gaat hij het niet redden. Het is ook zo’n groot kind, hulpeloos.
En dan ook nog met Esther! Terwijl… hij kwijlt al als haar ziet. Had hij nog maar zo naar mij gekeken, dan was… nee dat is niet waar, ik ben ook al tijden op hem uitgekeken. Hij was zo… zo actief, zo enthousiast. Zwierf om me heen alsof ik God weet wie was. Nu zakt hij na het eten op de bank in elkaar en kijkt, als in coma, naar alles wat er op het kastje komt. Even leefde hij op, zijn boek was echt alles voor hem. Nu dat niet wordt uitgegeven, is hij weer… in zichzelf gekeerd, uitgeblust. Ik had het hem wel gegund, succes met z’n boek, ergens blijf je toch om elkaar geven als je zolang bij elkaar bent geweest, ook al wil ik niet met hem verder. Al ziet hij mij niet meer staan. Toch denk ik dat hij hetzelfde heeft. Nee, alleen gaat hij het echt niet redden.

De grijze muis

Ik wilde zo graag gezien worden. Door Mark. Weet heus wel dat ik niet de meest aantrekkelijke… maar ik ben ook zo moe als ik van mijn werk kom. De hele tijd al die mensen en dan kom ik thuis en dan moet ik hem ook nog eens aanhoren. Hij ziet de hele dag niemand, dus moet het dan allemaal kwijt. Bijna alleen maar gezeur.
Esther is zo liefdevol, zo anders, begrijpt het. Als zij er niet was, had ik het al lang opgegeven.
Dat werk kost ook zoveel energie. Vroeger werd ik er blij van als ik zo’n oudje had verzorgd en met een praatje had opgevrolijkt. Praatjes zijn er nauwelijks nog bij. Je moet door, door, door. Meer productie maken, zeiden ze. Alsof we machines zijn. Niet dus! Misschien moet ik maar eens iets anders zoeken, iets waar je nog de tijd hebt om aandacht te geven aan de oudjes.

Nu is Esther er. Nieuwe energie maar ook lastig. Bij Mark weg? Maar Esther wil niet alles aan de kant gooien zolang haar vader leeft. En wat als? Leg het maar eens uit aan iedereen die je kent. Een scheiding is al lastig genoeg en dan ook nog eens iets met een vrouw beginnen. Ik begrijp Esther wel.

Geef een reactie